Zit pijn tussen de oren?

dpi-2014_WS-035_PainFocus_FigRedraw_HR

Onze hersenen verwerken continue signalen van onze zintuigen. Deze worden grotendeels gefilterd zodat enkel de voornaamste aandacht krijgen. Anders zouden we allemaal zoveel impulsen krijgen en bewust moeten verwerken dat het resultaat continue hoofdpijn zou zijn door overprikkeling. Die overprikkeling is iets waar mensen met migraine, duizeligheid, spanningshoofdpijn en eender welke chronische aandoening zich pijnlijk bewust van zijn. Deze filtering kan je bezien als een isolatielaag, in de pijnfysiologie noemen we dit de drempelwaarde. Bij chronische klachten wordt deze isolatielaag of deze drempel bij het minste overschreden en reageren de hersenen met pijn als waarschuwing dat er iets is. “Bij het minste” is het belangrijkste in die zin, vaak heb je niets fout gedaan of te veel of te weinig. Dat is zijn misconcepties, je drempel ligt te laag of je lichaam is te geprikkeld. Wanneer je drempel overschreden wordt, gaat een elektrisch signaal via de zenuwen in het ruggenmerg naar de hersenen waar zenuwkernen een passende reactie voor je lichaam kan samenstellen, zowel emotioneel, fysiek als sociaal.

De vraag is dan natuurlijk, wat prikkelt ons lichaam in dergelijke mate dat je er constant mee bezig bent. Wel je emoties en gevoelens, je gedachten, je (voor)oordelen, je persoonlijkheid, je voorgeschiedenis, je werk, je school, je sport, je relaties, je vrienden,… daar ben je bijna continue mee bezig. Als er iets in je aan het opstapelen is qua frustaties, angst, onzekerheid of woede, dan kan je er zeker van zijn dat dat je lichaam doet prikkelen. Of dit het nu doet via cortisol-niveau’s in je lichaam te verhogen of gewoon je neurologische drempel te laten zakken. Het is bezig in je lichaam.

Dus iedereen nieuwe vrienden, een nieuwe job, een nieuwe relatie en ineens een nieuwe familie?
Niet echt, het gras is niet groener aan de overkant. Iedereen heeft met deze zaken te maken en worstelt hiermee. Wij kunnen elkaar ondersteunen en bijstaan. Jijzelf moet beseffen dat soms is het leven lijden, soms moet je je uit de slachtoffer rol halen, soms moet je je boosmaken in iets en de rest van de tijd moet je kunnen genieten.

Mijn advies: hou een dagboek bij waar je iedere dag 3 minuten iets in schrijft, iets enkel voor jezelf door jezelf. Je hoeft deze niet te herlezen, het moet zelfs geen herkenbaar geschrift zijn. Schrijf het gewoon neer en geef het een betekenis/plaats en verwerk het. Zo kan je je drempel terug de hoogte injagen en je isolatielaagje versterken.

dagboek

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s